Vorige week vroeg iemand me waarom ik werk met moeders van een zorgintensief kind.
Zo’n kleine doelgroep… of ik niet meer klanten zou hebben als ik breder zou werken.
Mijn antwoord: nee… dit is precies wat ik wil.
De druk op jou neemt toe.
Er wordt bezuinigd, verantwoordelijkheden verschuiven, verwachtingen groeien.
In beleid en rapporten gaat het over overbelasting van mantelzorgers.
Ook al herken jij je misschien niet in die term… die druk zit wel in jouw dag.
In wat jij regelt, opvangt en overeind houdt.
Vaak zonder dat iemand ziet wat dat al van je vraagt.
Dat is waarom ik dit werk doe.
Het gaat mij niet om cijfers of maatschappelijke trends.
Het gaat om jou… die ’s avonds doodmoe op de bank zit en je afvraagt hoe lang je dit nog volhoudt.
Om de ruimte die jij nodig hebt om op adem te komen en te herstellen.
Zodat jij een leven hebt in plaats van alleen te overleven.
Met tijd voor dingen die voor jou belangrijk zijn… en energie om het beste uit je kind(eren) te halen.
Al mijn werk draait al jaren om de kwaliteit van leven van mensen met een beperking.
Vroeger werkte ik rechtstreeks met hen.
Nu ondersteun ik moeders zoals jij.
Omdat ik weet hoe groot jouw rol is.
Juist omdat jij zoveel draagt, staat of valt alles met hoe het met je gaat.
Jouw kwetsbare kind pikt dat haarfijn op… die andere ook trouwens 😊
Ik gun iedereen een mooi en volwaardig leven.
En juist daar waar dat niet vanzelfsprekend is, kom ik het beste tot m’n recht.
Dus nee, ik vind mijn doelgroep niet te klein.
Ik vind het een voorrecht om met jou te mogen werken.
